Mijn gouden stulpje
Geplaatst door pjotrvanalphen op oktober 31, 2007
Het is donker en elk geluid galmt extra sterk. Ik sta op en wandel door een gang naar een kronkel trap.Na vijfentwintig treden hoor ik het ruizen van de zee. Het oude huis kraakt en piept maar behoud zijn grootte donkere gestalte. Enkele verdiepingen lager is mijn vriendin noch in diepe slaap. In de twee kamertjes direct daarnaast zijn de bedden al netjes opgemaakt. De kidz zijn al een uur eerder vertrokken naar school. Na het eten van de vers gevangen gefrituurde diepzeevis stap ik in de skykabelbaan die mij binnen enkele minuten naar het dak van mijn kantoor brengt.
Pjotr van Alphen
